ما همه مان تنهاییم. نبایدگول خورد، زندگی یک زندان است. زندان های گوناگون. ولی بعضی ها

 به دیوار زندان صورت می کشند وبا آن خودشان راسرگرم می کنند. بعضی ها می خواهند

 فرار بکنند، دستشان را بیهوده زخم می کنند. و بعضی ها هم ماتم می گیرند. ولی اصل کار

 اینست که باید خودمان را گول بزنیم، همیشه باید خودمان را گول بزنیم، ولی وقتی می آید

 که آدم از گول زدن خودش هم خسته می شود...

به نظرم امروز زبان در اختیارم نیست، چون سالهاست که بجز با خودم با کس دیگر حرف نزده ام

 وحالا حرارت تازه ای در خودم حس می کنم.

 داستان گجسته دژ "صادق هدایت"

نوشته شده توسط مریم در سه شنبه بیستم آذر 1386 |